Η τοποθέτηση του αντιπροέδρου της Copa Cogecam Βασίλη Πυργιώτη κατά τη διάρκεια της 66ης Συμβουλευτικής Επιτροπής του Διεθνούς Ελαιοκομικού Συμβουλίου εστίασε σε 3 βασικά ζητήματα:
1. Εκτιμήσεις για τη νέα ελαιοκομική περίοδο
Ανέφερα ότι, όσον αφορά την Ελλάδα, είναι ακόμη νωρίς για να δοθεί ασφαλής πρόβλεψη για την εσοδεία 2026/27. Ωστόσο, οι πρώτες ενδείξεις από το πεδίο είναι σαφώς πιο θετικές σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.
Μετά από μια παραγωγή της τάξης των 230.000–235.000 τόνων την περίοδο 2025/26, οι τρέχουσες ενδείξεις δείχνουν προς μια καλύτερη χρονιά, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι οι καιρικές συνθήκες του καλοκαιριού και οι πιέσεις από εχθρούς και ασθένειες θα παραμείνουν διαχειρίσιμες.
Το βασικό σημείο που υπογράμμισα είναι ότι η βελτίωση της παραγωγικής προοπτικής δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη βελτίωση του κλίματος στην αγορά. Η εμπορική δραστηριότητα παραμένει ιδιαίτερα περιορισμένη, οι αγοραστές κινούνται με μεγάλη επιφυλακτικότητα και οι τιμές για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο βρίσκονται υπό πίεση, σε πολλές περιπτώσεις κάτω από τα 4 €/κιλό, την ίδια στιγμή που το κόστος παραγωγής παραμένει αυξημένο.
Συνεπώς, για την Ελλάδα —αλλά και για άλλες παραγωγικές χώρες της Μεσογείου— το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο πόσο θα παραχθεί, αλλά και με ποιους όρους θα μπορέσει η αγορά να απορροφήσει τη νέα σοδειά. Εάν επιβεβαιωθεί μια μεγαλύτερη παραγωγή σε περισσότερες χώρες, η πίεση στις τιμές ενδέχεται να συνεχιστεί.

2. Στερόλες και έλαια με μη τυπικές παραμέτρους
Στη συνέχεια, αναφέρθηκα στα θέματα τυποποίησης και ειδικότερα στις στερόλες και στα έλαια που εμφανίζουν μη τυπικές παραμέτρους.
Ευχαρίστησα τη Mercedes για την ενημέρωση σχετικά με τη συνέχιση των εργασιών και υπογράμμισα ότι το θέμα παραμένει εξαιρετικά σημαντικό για την Ελλάδα. Όπως έχει ήδη επισημανθεί και σε προηγούμενες συζητήσεις, ορισμένα ελαιόλαδα μπορούν να εμφανίζουν φυσικά διαφοροποιημένα προφίλ στερολών λόγω ποικιλιακών, κλιματικών και αγρονομικών παραγόντων.
Τόνισα ότι το ζήτημα έχει πολύ συγκεκριμένες επιπτώσεις για τον ελληνικό τομέα. Χωρίς μια κατάλληλη, επιστημονικά τεκμηριωμένη προσαρμογή, ένα σημαντικό μέρος της ελληνικής παραγωγής εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου —περίπου 35%, δηλαδή πάνω από 100.000 τόνοι ετησίως— θα μπορούσε να κινδυνεύσει με άδικη υποβάθμιση, με δυνητικές ετήσιες απώλειες που μπορεί να ξεπεράσουν τα 400 εκατ. ευρώ.
Για τον λόγο αυτό, χαιρετίσαμε τη συνέχιση της μελέτης, τη συλλογή πρόσθετων δεδομένων και την αξιοποίηση συμπληρωματικών παραμέτρων. Παράλληλα, υπογραμμίσαμε ότι δεν θα πρέπει να υπάρξουν βιαστικά συμπεράσματα πριν αξιολογηθεί το πλήρες σύνολο των δεδομένων από την εσοδεία 2026/27.
Ανέφερα επίσης ότι η Ελλάδα παραμένει διαθέσιμη να παρακολουθήσει στενά τη διαδικασία και να συμβάλει εποικοδομητικά, όπου χρειάζεται, με δεδομένα, δείγματα και τεχνική τεκμηρίωση.
3. Health Star Rating – Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία
Τέλος, έθεσα ένα πρόσθετο θέμα που θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό για τον ελαιοκομικό τομέα και αφορά το σύστημα Health Star Rating, το οποίο βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση από τον οργανισμό Food Standards Australia New Zealand (FSANZ).
Εξήγησα ότι πρόκειται για ένα σύστημα εμπρόσθιας διατροφικής επισήμανσης, το οποίο αποδίδει στα συσκευασμένα τρόφιμα μια βαθμολογία με αστέρια. Αναγνώρισα πλήρως τη σημασία της σαφούς και κατανοητής ενημέρωσης των καταναλωτών. Ωστόσο, όπως έχει φανεί και στην Ευρώπη από τη συζήτηση γύρω από το Nutri-Score, τα απλουστευμένα συστήματα διατροφικής αξιολόγησης μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα όταν δεν αποτυπώνουν επαρκώς τη συνολική διατροφική αξία και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα ορισμένων προϊόντων.
Για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και τις επιτραπέζιες ελιές, υπάρχει ο κίνδυνος ο καταναλωτής να λάβει ένα ελλιπές ή ακόμη και παραπλανητικό μήνυμα, με πιθανές συνέπειες για την εικόνα των προϊόντων, τη θέση τους στην αγορά και την πρόσβασή τους σε σημαντικές εξαγωγικές αγορές.
Για τον λόγο αυτό, πρότεινα το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιοκομίας και η Συμβουλευτική Επιτροπή να παρακολουθήσουν στενά το θέμα και να εξετάσουν κατά πόσο θα μπορούσε να υπάρξει τεχνική συμβολή από τον ελαιοκομικό τομέα. Στόχος θα πρέπει να είναι μια δίκαιη, αναλογική και επιστημονικά τεκμηριωμένη αξιολόγηση του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών.