Ο ευρωπαϊκός κανονισμός για τις συσκευασίες και τα απόβλητα συσκευασίας, γνωστός ως PPWR, εισάγει νέες υποχρεώσεις για τις επιχειρήσεις που κατασκευάζουν, εισάγουν ή εμπορεύονται συσκευασίες στην ευρωπαϊκή αγορά. Μία από τις βασικές καινοτομίες θα είναι η Δήλωση Συμμόρφωσης της ΕΕ, η οποία θα πρέπει να αποδεικνύει ότι μια συγκεκριμένη συσκευασία πληροί τις απαιτήσεις βιωσιμότητας που προβλέπει η νομοθεσία.
Αυτό ήταν ένα από τα βασικά θέματα που αναλύθηκαν στο webinar «Ευρωπαϊκός κανονισμός για τις συσκευασίες (PPWR): πώς να προσαρμοστείτε στις απαιτήσεις βιωσιμότητας και να τις αποτυπώσετε στη Δήλωση Συμμόρφωσης», που διοργάνωσε η AINIA. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε από τη Leonor Pascual, ειδική σε υλικά και τεχνολογίες συσκευασίας της AINIA, και απευθυνόταν σε υπεύθυνους ποιότητας και κανονιστικής συμμόρφωσης, κατασκευαστές υλικών και συσκευασιών τροφίμων, εταιρείες τροφίμων και τμήματα Έρευνας & Ανάπτυξης (R&D).
Κατά την παρέμβασή της, η Leonor Pascual εξήγησε ότι, από τις 12 Αυγούστου 2026, θα καταστούν υποχρεωτικά βασικά στοιχεία του Κανονισμού, όπως η μέγιστη συγκέντρωση PFAS και η Δήλωση Συμμόρφωσης της ΕΕ. Θα πρέπει επίσης να τηρούνται και οι απαιτήσεις για τις οποίες ο PPWR δεν ορίζει συγκεκριμένη ημερομηνία εφαρμογής, όπως τα όρια βαρέων μετάλλων στις συσκευασίες τροφίμων.
Μία δήλωση για κάθε τύπο συσκευασίας
Η Δήλωση Συμμόρφωσης της ΕΕ θα αποτελεί νομικά δεσμευτική αυτοδήλωση. Σε αυτήν, ο κατασκευαστής θα επιβεβαιώνει ότι μια συγκεκριμένη συσκευασία συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις βιωσιμότητας που προβλέπει ο PPWR. Η υποχρέωση αυτή θα εφαρμόζεται ανά τύπο συσκευασίας, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε μορφή, υλικό ή διαμόρφωση θα πρέπει να διαθέτει τη δική της δήλωση και την αντίστοιχη τεχνική τεκμηρίωση που να την υποστηρίζει. Έτσι, μια εταιρεία με 50 μορφές συσκευασίας θα χρειάζεται 50 δηλώσεις συμμόρφωσης.
Η Leonor Pascual δήλωσε: «Ο PPWR αποτελεί μια σημαντική αλλαγή για τη βιομηχανία συσκευασίας, επειδή μετατρέπει τη βιωσιμότητα σε τεχνική και τεκμηριωτική υποχρέωση».
Από την άλλη πλευρά, αν και οι προμηθευτές δεν έχουν την άμεση νομική ευθύνη συμμόρφωσης με τον Κανονισμό, θα πρέπει να παρέχουν στους πελάτες τους τις απαραίτητες πληροφορίες και τεκμηρίωση, ώστε αυτοί να μπορούν να αποδεικνύουν τη συμμόρφωση των συσκευασιών και των υλικών συσκευασίας τους.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Leonor Pascual σημείωσε ότι: «Οι επιχειρήσεις δεν θα πρέπει μόνο να σχεδιάζουν πιο βιώσιμες συσκευασίες, αλλά και να το αποδεικνύουν με ιχνηλάσιμες, ενημερωμένες και εξειδικευμένες πληροφορίες για κάθε τύπο συσκευασίας».
PFAS και ανακυκλωσιμότητα: οι βασικές προκλήσεις για τη βιομηχανία
Ο PPWR ενσωματώνει απαιτήσεις βιωσιμότητας που υπερβαίνουν την απλή ανακυκλωσιμότητα. Από το 2030, η Δήλωση Συμμόρφωσης της ΕΕ θα πρέπει να περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με τις ουσίες που περιέχονται στις συσκευασίες, την ανακυκλωσιμότητα, την ελάχιστη περιεκτικότητα ανακυκλωμένου υλικού στις πλαστικές συσκευασίες, τις πρώτες ύλες βιολογικής προέλευσης, τη δυνατότητα κομποστοποίησης, τη μείωση της ποσότητας συσκευασίας, την επαναχρησιμοποίηση και τη σήμανση.
Ένα από τα θέματα που ξεχώρισαν στο webinar ήταν ο έλεγχος των PFAS στις συσκευασίες τροφίμων. Ο Κανονισμός καθορίζει ανώτατα όρια για αυτές τις ουσίες:
- 25 ppb για μεμονωμένα PFAS,
- 250 ppb για το συνολικό άθροισμα PFAS,
- 50 ppm για το συνολικό φθόριο.
Σύμφωνα με όσα εξήγησε η Carmen Calatayud, υπεύθυνη εργαστηρίου υλικών σε επαφή με τρόφιμα, ο έλεγχος αυτός αποτελεί τεχνική πρόκληση για τη βιομηχανία, καθώς τα PFAS δεν είναι μία μόνο ουσία αλλά μια ευρεία ομάδα χημικών ενώσεων. Ορισμένες από αυτές δεν έχουν ακόμη πλήρως ταυτοποιηθεί ή δεν ανιχνεύονται εύκολα. Για τον λόγο αυτό, δεν υπάρχει μία και μοναδική αναλυτική μέθοδος ικανή να τις μετρήσει όλες.
Το webinar ανέδειξε τη σημασία της έγκαιρης προετοιμασίας των επιχειρήσεων του κλάδου της συσκευασίας για την προσαρμογή στο νέο ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο, τόσο από τεχνική όσο και από αναλυτική και τεκμηριωτική άποψη.
Πηγή: Olimerca
