Η Τουρκία αντιμετωπίζει την τρέχουσα εκστρατεία 2025/26, η οποία χαρακτηρίζεται από μια μεγάλη πτώση στην παραγωγή, πολύ μακριά από το ιστορικό ρεκόρ των 475.000 τόνων που καταγράφηκε την προηγούμενη χρονιά. Παραγωγοί, αναλυτές και αρχές συμφωνούν ότι η κατάρρευση οφείλεται στον συνδυασμό της παρενιαυτοφορίας της ελιάς και στις εξαιρετικά δυσμενείς καιρικές συνθήκες κατά την ανθοφορία.
Σύμφωνα με τον Μουσταφά Ταν, πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Ελιάς και Ελαιολάδου της Τουρκίας (UZZK), οι επίσημες προβλέψεις τοποθετούν την παραγωγή στους 310.000 τόνους ελαιολάδου και 740.000 τόνους επιτραπέζιων ελιών. Ωστόσο, όπως αναφέρει το OliveOilTimes, ο ίδιος ο Ταν αναγνωρίζει ότι τα στοιχεία ενδέχεται να αναθεωρηθούν όσο προχωρά η συγκομιδή, καθώς μετά από μήνες ψύχους και ξηρασίας, οι βροχές του Οκτωβρίου βελτίωσαν το μέγεθος του καρπού και την ελαιοπεριεκτικότητα.
500.000 τόνοι για την εγχώρια αγορά και τις εξαγωγές
Παρά την πτώση στην παραγωγή, ο Ταν προβλέπει ότι, συνυπολογίζοντας τα αποθέματα και τη νέα παραγωγή, ο κλάδος θα διαθέτει περισσότερους από 500.000 τόνους ελαιολάδου για την εγχώρια αγορά και τις εξαγωγές. Ο πρόεδρος του UZZK προειδοποιεί, ωστόσο, ότι το αυξανόμενο κόστος και οι οικονομικές δυσκολίες ασκούν πίεση σε όλη την αλυσίδα αξίας.
Οι επίσημες προβλέψεις τοποθετούν την παραγωγή στους 310.000 τόνους ελαιολάδου και 740.000 τόνους επιτραπέζιων ελιών.
Η πρόβλεψη του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου (IOC) είναι ακόμη χαμηλότερη. Στην έκθεσή του τον Οκτώβριο εκτιμά παραγωγή μεταξύ 280.000 και 290.000 τόνων.
Σε κάθε περίπτωση, η μετεωρολογία θα είναι ο καθοριστικός παράγοντας, σε συνδυασμό με τη μεγάλη υποτίμηση της λίρας έναντι μιας επίμονης πληθωριστικής πίεσης, κάτι που θα δυσκολέψει τον ανταγωνισμό με τα έλαια άλλων χωρών στις διεθνείς αγορές», επισημαίνει.
Κατανομή της ελαιοκομικής παραγωγής
Στο Μουτ, ένα από τα σημαντικότερα ελαιοκομικά κέντρα της χώρας, οι προβλέψεις είναι το ίδιο δυσοίωνες. Με 10 εκατομμύρια ελαιόδεντρα και 21 ελαιοτριβεία, η περιοχή αναμένει παραγωγή περίπου 10.000 τόνων, πολύ χαμηλότερη από τις πάνω από 30.000 τόνους που καταγράφονται σε χρονιές αφθονίας. Στο Αϊδίνι και σε άλλες περιοχές στα δυτικά, οι παραγωγοί προβλέπουν παρόμοιες μειώσεις.
Από την περιοχή της Μίλας (Μούγλα), ο παραγωγός Μαρκ Κόλιν, της Oro di Milas, περιγράφει ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται σε όλη τη χώρα: λιγότερος καρπός, αλλά εξαιρετικής ποιότητας.
Πηγή: Olimerca
